Yaşamı Yönetmenin İlk Şartı

Yaşamı Yönetmenin İlk Şartı Dış Dünyayı Kontrol Etmek Değil; Kişinin Kendini Tanıması, Kendini Doğru Konumlandırması ve İçinden Ürettiği Değeri Dış Dünyaya Sistemli Şekilde Akıtmasıdır

Bazı insanların hayatı daha huzurlu akar.
Bazı insanların başarıları daha kalıcı olur.
Bazı insanlar, dışarıdan bakıldığında sanki daha şanslıymış gibi görünür.

Ama mesele çoğu zaman şans değildir.

Mesele, kişinin kendini ne kadar tanıdığı, yaşamın içinde kendini nereye konumlandırdığı ve içindeki değeri dış dünyaya nasıl aktardığıdır.

Çünkü hayatı yönetmek, dış dünyadaki her şeyi kontrol etmeye çalışmakla başlamaz. Hayatı yönetmek, insanın kendi merkezini kurmasıyla başlar.

Dış Dünyayı Kontrol Etmeye Çalışmak Tüketir

İnsanların büyük bölümü hayatını dışarıya bakarak yaşar.

Kim ne dedi?
Kim ne yaptı?
Piyasa nasıl?
İnsanlar beni nasıl görüyor?
Benden daha başarılı olan kim?
Kim beni onaylıyor, kim beni küçümsüyor?

Bu sorular ilk bakışta normal görünür. Fakat sürekli dışarıya odaklanan insan, zamanla kendi merkezini kaybeder.

Dış dünyaya fazla odaklanmak insanı tüketici yapar.

Çünkü dışarıya baktıkça tepki verirsin.
Tepki verdikçe yorulursun.
Yoruldukça kendi yönünü kaybedersin.
Kendi yönünü kaybettikçe başkalarının gündeminde yaşamaya başlarsın.

Bir insan sürekli dış dünyayı kontrol etmeye çalışıyorsa, aslında kendi iç düzenini kuramamış demektir.

Kendini Tanımayan İnsan Doğru Yerde Duramaz

Kendini tanımak, sadece “ben kimim?” diye düşünmek değildir.

Kendini tanımak şudur:

• Hangi konularda doğal olarak güçlü olduğunu bilmek.
• Hangi ortamlarda büyüdüğünü, hangi ortamlarda küçüldüğünü fark etmek.
• Hangi insanlarla enerjinin arttığını, hangi insanlarla tükendiğini görmek.
• Hangi işlerde daha derin düşündüğünü anlamak.
• Hangi duygularının seni yönettiğini fark etmek.
• Hangi düşünce kalıplarının seni aynı yerde tuttuğunu yakalamak.

Kendini tanımayan insan, hayatın içinde yanlış pozisyonlara savrulur.

Yanlış işte çok çalışır.
Yanlış insanlara fazla enerji verir.
Yanlış hedefleri kendi hedefi zanneder.
Yanlış başarı tanımlarının peşinden gider.

Sonra da hayat neden bu kadar zor akıyor diye düşünür.

Cevap basittir:
Çünkü kişi kendi doğasına uygun yerde değildir.

Doğru Konumlandırma Hayatı Kolaylaştırmaz, Hayatı Anlamlı Hale Getirir

Kendini doğru konumlandırmak, rahat bir köşe bulmak değildir.

Doğru konumlandırma; kişinin kabiliyetini, değerlerini, karakterini, enerjisini ve hedeflerini doğru alana yerleştirmesidir.

Bir insan doğru yerdeyse, çabası daha güçlü sonuç verir.
Yanlış yerdeyse, çok çalışır ama az ilerler.

Bu yüzden hayatın en kritik sorularından biri şudur:

Ben hangi yerde, hangi rolde, hangi insanlara, hangi değerle hizmet ettiğimde yaşam benimle beraber akmaya başlar?

Bu soru hafife alınmamalıdır.

Çünkü insanın hayatındaki birçok zorluk yeteneksizlikten değil, yanlış konumlandırmadan doğar.

Doğru insan yanlış yerdeyse verimsiz görünür.
Doğru kabiliyet yanlış pazarda harcanırsa değer üretmez.
Doğru enerji yanlış ilişkilere akarsa güç kaybına dönüşür.

Bu yüzden mesele sadece daha çok çalışmak değildir.

Mesele doğru yerde çalışmaktır.

İçinden Değer Üretmeyen İnsan Dışarıdan Değer Bekler

Bir insan kendi içinden değer üretmiyorsa, sürekli dışarıdan değer bekler.

Onay bekler.
Takdir bekler.
Fırsat bekler.
İlgi bekler.
Kurtarıcı bekler.
Şans bekler.

Fakat içinden değer üretmeye başlayan insanın yönü değişir.

Artık dışarıdan bir şey beklemek yerine, dışarıya bir şey akıtmaya başlar.

Bilgisini akıtır.
Tecrübesini akıtır.
Sezgisini akıtır.
Emeğini akıtır.
Düşüncesini akıtır.
Üretimini akıtır.

Ve zamanla dış dünya buna karşılık vermeye başlar.

Dışarıdaki insanlar buna şans diyebilir.
Ama gerçekte bu şans değildir.

Bu; doğru konumlanmış, kendini tanımış ve değerini sistemli şekilde dışarıya aktaran insanın doğal sonucudur.

Akış, Çabasızlık Değildir

Bugün birçok insan “akış” kelimesini yanlış anlıyor.

Akış, hiçbir şey yapmadan her şeyin olması değildir.

Akış; doğru yerde, doğru sebeplerle, doğru yönde emek vermektir.

Zorlama başka bir şeydir.
Disiplin başka bir şeydir.

Zorlama, yanlış yerde ısrar etmektir.
Disiplin, doğru yerde tekrar etmektir.

Bir insan yanlış yerdeyse her şey ağır gelir.
Doğru yerdeyse yine çalışır, yine yorulur, yine mücadele eder; ama bu mücadele onu tüketmez, büyütür.

Çünkü çabası kendi doğasıyla uyumludur.

Kendine Odaklanmak Bencillik Değildir

Kendine odaklanan insanı dışarıdan bazıları yanlış anlayabilir.

“Bencil oldu” diyebilirler.
“Kendini fazla önemsiyor” diyebilirler.
“Vurdumduymazlaştı” diyebilirler.
“Eskisi gibi değil” diyebilirler.

Fakat kendine odaklanmak bencillik değildir.

Kendine odaklanmak, insanın kendi merkezini geri almasıdır.

Kendine değer vermeyen insan, başkasına sağlıklı değer veremez.
Kendini tanımayan insan, başkasını da doğru anlayamaz.
Kendi duygusunu yönetemeyen insan, ilişkiyi de yönetemez.
Kendi yönünü bilmeyen insan, başkasına da yön gösteremez.

Bu yüzden kendine dönmek bir kaçış değil, güçlenme hamlesidir.

Yaşamı Yönetmek İçin Önce Kendini Yönetmek Gerekir

Yaşamı yönetmek büyük bir iddiadır.

Ama bu iddianın ilk adımı dış dünyayı değiştirmek değildir.

İlk adım şudur:

• Duygularını yönetmek.
• Düşüncelerini disipline etmek.
• Enerjini korumak.
• Zamanını doğru kullanmak.
• Kendi değerini fark etmek.
• Kabiliyetlerini doğru alana yerleştirmek.
• Yanlış insanlardan, yanlış hedeflerden ve yanlış rollerden çıkmak.

Kendi iç dünyasını yönetemeyen insan, dış dünyada güçlü bir sistem kuramaz.

Çünkü dışarıda kurduğun her şey, içerideki düzeninin yansımasıdır.

İçeride dağınıklık varsa, dışarıda dağınık kararlar çıkar.
İçeride korku varsa, dışarıda savunmacı hamleler çıkar.
İçeride netlik varsa, dışarıda strateji oluşur.
İçeride değer varsa, dışarıda üretim başlar.

Şans Bekleyen Değil, Şansı Oluşturan İnsan Olmak

Bazı insanlar fırsatların kendiliğinden geldiğini zanneder.

Oysa çoğu fırsat, hazırlıklı insanın doğru zamanda doğru yerde olmasıyla ortaya çıkar.

Şans dediğimiz şey çoğu zaman şu dört unsurun birleşimidir:

Hazırlık + Farkındalık + Konumlandırma + Zamanında Aksiyon

Hazırlık yoksa fırsat görülmez.
Farkındalık yoksa işaretler kaçırılır.
Konumlandırma yanlışsa fırsat başkasına gider.
Aksiyon yoksa her şey düşüncede kalır.

Bu yüzden güçlü insan şans beklemez.

Şansın oluşabileceği sebepleri kurar.

Formül Basit Ama Ağırdır

Yaşamı yönetmenin formülü süslü değildir.

Formül şudur:

1. Kendini tanı.
2. Kendine değer ver.
3. Kabiliyetlerini keşfet.
4. Duygu ve düşüncelerini yönet.
5. Kendini doğru konumlandır.
6. İçindeki değeri dış dünyaya sistemli şekilde aktar.
7. Dış dünyanın tepkisine göre kendini geliştir.
8. Yanlış yerden çık, doğru yerde derinleş.
9. Şansı bekleme, şansın oluşacağı sistemi kur.

Basit görünüyor.

Ama uygulaması kolay değildir.

Çünkü insanın en zor yüzleşmesi kendisiyledir.

Sonuç: Yaşam Seninle Başlar

Hayatın değişmesini istiyorsan sadece dışarıyı değiştirmeye çalışma.

Önce kendini gör.
Kendini tanı.
Kendini küçümsemeyi bırak.
Kendini yanlış yerlerde harcamayı bırak.
Başkalarının gündeminde figüran olmayı bırak.

Kendi merkezini kur.

Çünkü yaşam dışarıdan başlamaz.

Yaşam, kişinin kendi merkezini doğru kurmasıyla başlar.

Merkez doğruysa yön netleşir.
Yön netse enerji toplanır.
Enerji toplanırsa üretim başlar.
Üretim başlarsa yaşam akar.

Ve o noktadan sonra dışarıdaki insanlar buna şans diyebilir.

Ama sen bilirsin:

Bu şans değil.

Bu, kendini tanıyan, kendini doğru konumlandıran ve içindeki değeri dünyaya sistemli şekilde akıtan insanın sonucudur.